Środkami egzekucyjnymi stosowanymi w egzekucji należności pieniężnych są egzekucje: z pieniędzy, z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej, z rachunków bankowych, z innych wierzytelności pieniężnych, z praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego służącego do obsługi takich rachunków, z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych, z praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy, z weksla, z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw własności przemysłowej, z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, z pozostałych praw majątkowych, z ruchomości oraz z nieruchomości (art. 1a pkt 12 lit. a ustawy). Nie doręcza się odpisu/wydruku kolejnego tytułu wykonawczego zobowiązanemu, małżonkowi zobowiązanego, niebędącemu zobowiązanym właścicielowi przedmiotu hipoteki przymusowej oraz podmiotowi niebędącemu zobowiązanym, o którym mowa w art. 26 § 1e pkt 4c ustawy. Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej winien określać istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie (art. 33 § 1 i 4 ustawy). Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w części D poz. 3–5 tytułu wykonawczego, b) dokumentu, o którym mowa w części D poz. 3 i 4 tytułu wykonawczego, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu/wydruku tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie tego zarzutu (art. 35 § 1 ustawy). Wniesienie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej po terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu/wydruku tytułu wykonawczego nie zawiesza postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel po otrzymaniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej może w uzasadnionych przypadkach wystąpić z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego w całości albo w części (art. 35 § 1a ustawy). Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż: 1) w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) do dnia zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 3) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części. Zobowiązany ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić organ egzekucyjny o zmianie adresu miejsca zamieszkania lub siedziby. W razie niewykonania tego obowiązku doręczenie pisma organu egzekucyjnego pod dotychczasowym adresem jest skuteczne (art. 36 § 3 pkt 2 i § 4 ustawy). Na zobowiązanego, który nie zawiadomił organu egzekucyjnego o zmianie adresu miejsca zamieszkania lub siedziby, może być nałożona kara pieniężna (art. 168d § 3 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy). Tytuł wykonawczy stanowi podstawę do prowadzenia egzekucji z majątku osobistego zobowiązanego i majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka, jeżeli w części AA wpisano dane małżonka zobowiązanego i zgodnie z odrębnymi przepisami odpowiedzialność zobowiązanego za należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie obejmuje majątek osobisty zobowiązanego i majątek wspólny zobowiązanego i jego małżonka. W takim przypadku tytuł wykonawczy jest podstawą do prowadzenia egzekucji również kosztów upomnienia oraz kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tego tytułu wykonawczego (art. 27e § 1 pkt 1 i § 2 ustawy). Małżonkowi zobowiązanego przysługuje prawo wniesienia wniosku do organu egzekucyjnego o udzielenie informacji o aktualnej wysokości egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych (art. 27e § 4 ustawy), a także wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, sprzeciwu w sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym. W sprzeciwie określa się istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie. Sprzeciw może być wniesiony jeden raz w postępowaniu egzekucyjnym (art. 27f § 3 ustawy). W przypadku egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka sprzeciw wnosi się nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia małżonkowi zobowiązanego wezwania do zapłaty egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi (art. 27f § 2 ustawy).